سلام سال جدید رسید به سرعت اما امسال عید برا اولین سال پیش خانواده نیستم در حال کار هستم اما بعضی مواقع سختی هم نیاز و خودش شیرینی زندگی هست.

يا مقلب القلوب و والابصار قلبم را به خودت نزديك كن و خواسته هاي خود را بر دل و قلبم بنشان.

يا محول الحول و الاحوال ،‌احوالم را تغييري ده و مرا به سوي خود بخوان. مرا براي خود بخوان. بخوان تا الصلا گويان اجابت كنم.

 حول حالنا الی احسن الحال خدايا بهترين حالها را به ما عطا كن. خدايا بهترين حالها را براي هم وطنانم ، براي همه آنهايي كه بهترينها را از تو طلب مي كنند.

نوروز يا عيد باستان ايرانيان كه اكثراً زرتشتي مذهب بودند، قدمتي به حداقل روزگار حكمراني مستبدانه نمرود دارد؛ براي اينكه بزرگان دين ما فرموده‌اند آن روزي كه خليل‌الرحمن، ابراهيم بت‌شكن (س) وارد بت‌خانه گرديد و جمله‌ي بتان را درهم شكست، مگر بت بزرگ را، و تبر الهي و تيزش را بر گردن آن آويخت، «نوروز» بوده است. مردم بت‌پرست دورانش آن روز را براي جشن به صحرا و بيرون از شهر رفته بودند.

اما اولين كسي كه «نوروز» را «روز نو» و منشأ شروع سال شمسي قرار داد، جمشيد پسر طهمورث مي‌باشد كه از پادشاهان افسانه‌يي و اسطوره‌يي تاريخ ايران است و مراسم‌هاي خاصي را طي مدتي طولاني اجرا مي‌كردند كه در اين مختصر نمي‌گنجد».

از قديم‌ رسم بوده بعد از استحمام لباس نو مي‌پوشیدند و بدن خود را معطر مي‌ساختند و در لحظه تحويل سال و شروع «نوروز» دعاي معروف «يا مقلب القلوب و الأبصار... » را بر سر سفره‌ي هفت‌سين مي‌خواندند و با دعا و نيايش سال جديد را آغاز مي‌كردند. آنگاه كوچكترها به زيارت بزرگترها مي‌رفتند و عرض ادب به جا مي‌آوردند و شادباش خويش را تقديم مي‌كردند و بزرگترها به وسع و توان خود به كوچكترها «عيدي» مي‌دادند و مراسم آشتي‌كنان آنان كه با يكديگر قهر كرده بودند نيز در شروع سال جديد بود.

خلاصه از چهارشنبه‌سوري تا مراسم سيزده‌بدر، روزگار احسان بوده است و دوران صله‌ي ‌رحم و موسم جشن و سرور خانواده‌ها، اقوام، ايل‌ها بوده و سال جدید رو با فراموشی گذشته اغاز کنید.

اميدوارم سال جديد رو با هفت سيني از :۱) سلامت 2)سربلندي3)سرور4)سرسبزي5)صميميت6)سرخوشي7)سعادت شروع کني با آرزوي 12 ماه شادي ..52هفته خنده....365روز سلامتي.....8760 ساعت عشق...525600 دقيقه موفقيت آغاز کنید.

 آرزو دارم نوار قلبتون ملودی زندگی سالم و طولانی بنوازد و در لحظه سال تحویل دعا برا من و همه ایرانیان فراموش نکنین.

عکس از مهرشک میدانی و وبلاگ نمای آینده

|+| نوشته شده توسط سيد علي تراب جهرمی در سه شنبه بیست و نهم اسفند 1385 و ساعت 0:39  

با رسیدن ۲۱ اسفند هر سال تجربه ای جدید بر پیکره زندگی من اثر گذاری

می کنه

امروز وارد ۲۱ سال زندگی شدم و همیشه آرزوم هست که روز قیامت جهت

استفاد صحیح از عمر خویش و زندگی که نعمت گرانبهای خداوند هست

جواب خوبی داشته باشم

همیشه از خدا خواستم هر نعمتی عطا کرده  و می کند در کنارش قدرت

شکر اون هم عطا کنه البته من هم مثل خیلی ها مشمول قانون شدم و

تاریخ تولدم ۵ فروردین هست 

 از زحمات پدر و مادر عزیز همراه با معلمان خوبم در کنار دوستان گرامی که

به من درس صبر و پیمودن در راه حق دادند ممنونم و انشا الله در ادامه

راه هم انسان خدمتگزاری برای ایران و ایرانیان در راه رضای خالق باشم.

زندگی صحنه یکتای هنرمندی ماست

                          هرکسی نغمه خود خواند واز صحنه رود

صحنه پیوسته به جاست

                             خرم آن نغمه که مردم بسپارند به یاد

|+| نوشته شده توسط سيد علي تراب جهرمی در دوشنبه بیست و یکم اسفند 1385 و ساعت 1:10  

آب زنید راه را هین که نگار می رسد  *   مژده دهید باغ را بوی بهار می رسد

عکس: مهدی اقلیمی

|+| نوشته شده توسط سيد علي تراب جهرمی در سه شنبه پانزدهم اسفند 1385 و ساعت 0:46  

و خودم یه بلاگر ۲ساله

دیگه کودک فهیم در یک دنیای خاص نیستم

چشمان کاملا بسته من از لنز برخی تفکرات باز شده

اما چتر هنوز آفتاب برای تابیدن می خواد

و خستگی در کالبد سیستم نفوذ کرده

بهمن پارسال شروع شد

یکی رفت و یکی موند

اون که موند من بودم اما یک روز هم من می رم

اما این وبلاگ هست تا زمانی که باز نسیم اعتقاد راسخ و راستگویی بوزد

تنها نکته جالب اینه که

پارسال من تنها بودم امسال هم تنهام همیشه تنهام

من و چترم داریم میریم....

راستی چتر من با بارش بارون نظرای شما زیباست

پی نوشت: خاک خسته

|+| نوشته شده توسط سيد علي تراب جهرمی در جمعه یازدهم اسفند 1385 و ساعت 1:15  

  RSS