نوشته اند حدیثی به لوح نور

                                            به دیباچه مدح مولا علی

پیمبر چون زمعراج بازگشت

                                           بفرمود سرّ مگو با علی

که گفتیم با هم من و کردگار

                                       به وقت خداحافظی یا علی

   میلاد مظهر عدالت ٬اسوه صداقت بر رهپویان واقعی مبارک

پی نوشت یادوخاطره عزیز سفرکرده حاج سعید سعدایی به عنوان یک رادمرد عرصه زندگی من هم گرامی باد

این شعر تقدیم به مرد و زنی که باهم سبزگونه ایستاده اند:

ای سبز

از خویشتن به در شو، ای سبز، ای جوانه

بشکاف پیله ات را، ای شعر، ای ترانه

روح کویری ما، لب تشنه است و خسته

دریاب جوی ما را، ای آب، ای روانه

با داغی شقایق، با سرخی شکوفه

یکباره آتشم زن، ای شوق، ای زبانه

آن روشن نهان را، دیدن نمی توانم

کاری برای من کن، ای عشق، ای بهانه

در من بتاب و گل کن، من و چلچراغت

با اصل خود یکی شو، ای دوست، ای یگانه

از قلب من گذر کن، در جان من سفر کن

ای سرخ بی نهایت، ای سبز بی کرانه

مرحوم عمران صلاحی