سلام سال جدید به سرعت در حال فرارسیدن هست البته نمی دونم چرا یه کم مردم بی روح به استقبال نوروز ۸۸ می روند! 

يا مقلب القلوب والابصار قلبم را به خودت نزديك كن و خواسته هاي خود را بر دل و قلبم بنشان.

يا محول الحول والاحوال ،‌احوالم را تغييري ده و مرا به سوي خود بخوان. مرا براي خود بخوان. بخوان تا الصلا گويان اجابت كنم.

حول حالنا الی احسن الحال خدايا بهترين حالها را به ما عطا كن. خدايا بهترين حالها را براي هم وطنانم ، براي همه آنهايي كه بهترينها را از تو طلب مي كنند.

نوروز يا عيد باستانی ايرانيان كه اكثراً زرتشتي مذهب بودند، قدمتي به حداقل روزگار حكمراني مستبدانه نمرود دارد؛ براي اينكه بزرگان دين ما فرموده‌اند آن روزي كه خليل‌الرحمن، ابراهيم بت‌شكن (ع) وارد بت‌خانه گرديد و جمله‌ي بتان را درهم شكست، مگر بت بزرگ را، و تبر الهي و تيزش را بر گردن آن آويخت، «نوروز» بوده است. مردم بت‌پرست دورانش آن روز را براي جشن به صحرا و بيرون از شهر رفته بودند.

اما اولين كسي كه «نوروز» را «روز نو» و منشأ شروع سال شمسي قرار داد، جمشيد پسر طهمورث مي‌باشد كه از پادشاهان افسانه‌يي و اسطوره‌يي تاريخ ايران است و مراسم‌هاي خاصي را طي مدتي طولاني اجرا مي‌كردند كه در اين مختصر نمي‌گنجد».

از قديم‌ رسم بوده بعد از استحمام لباس نو مي‌پوشیدند و بدن خود را معطر مي‌ساختند و در لحظه تحويل سال و شروع «نوروز» دعاي معروف «يا مقلب القلوب و الأبصار... » را بر سر سفره‌ي هفت‌سين مي‌خواندند و با دعا و نيايش سال جديد را آغاز مي‌كردند. آنگاه كوچكترها به زيارت بزرگترها مي‌رفتند و عرض ادب به جا مي‌آوردند و شادباش خويش را تقديم مي‌كردند و بزرگترها به وسع و توان خود به كوچكترها «عيدي» مي‌دادند و مراسم آشتي‌كنان آنان كه با يكديگر قهر كرده بودند نيز در شروع سال جديد بود.

خلاصه از چهارشنبه‌ سوري تا مراسم سيزده‌بدر، روزگار احسان بوده و دوران صله‌ي ‌رحم و موسم جشن و سرور خانواده‌ها، اقوام، ايل‌ها می نامیدند.

سال جدید رو با فراموشی گذشته آغاز کنید.